Kamica nerkowa (moczowa) to choroba polegająca na powstawaniu złogów, tzw. kamieni w nerkach lub drogach moczowych. Jest to skutek wytrącania się związków chemicznych stanowiących prawidłowe lub patologiczne składniki obecne w moczu. Kamienie nerkowe dzielimy na (fosforanowo-wapniowe, cysty nowe, struwitowe, moczanowe, szczawianowo-wapniowe). Objawami towarzyszącymi przy tej chorobie mogą być bóle o charakterze kolkowym okolicy lędźwiowej, czasem ból promieniujący do pachwiny, jąder lub warg sromowych, a także nudności i wymioty, krwiomocz, objawy dysuryczne, dyskomfort w jamie brzusznej, zakażenie dróg moczowych, podwyższona temperatura ciała, osłabienie. Choroba przez pewien czas może przebiegać bezobjawowo lub mogą też występować początkowe objawy kamicy nerkowej. Bardzo drobne „kamienie” mogą zostać wydalone w sposób bezbólowy. Rozpoznanie choroby odbywa się za pomocą urografii, USG jamy brzusznej, TK jamy brzusznej bez podania środka kontrastowego oraz przeglądowe RTG jamy brzusznej. Tworzeniu się kamieni sprzyja zastój moczu, a także obecność w nim np. złuszczonych nabłonków, wokół których wykrystalizowują się sole. Także przyjmowanie zbyt małych ilości płynów powoduje powstawanie „kamieni” w nerkach. W trakcie napadu kolski ważne jest podanie leków rozkurczowych i przeciwbólowych. W złagodzeniu objawów pomaga nawodnienie, stymulacja diurezy oraz postępowanie mające na celu uspokojenie chorego, np. ciepła kąpiel. Celem leczenia bezpośredniego jest usunięcie „kamienia”. W niektórych sytuacjach możliwe jest to poprzez drogi moczowe, ale tylko, jeśli „kamienie” są niewielkich rozmiarów (mniejsze niż 5-7 mm). Częstszą metodą jest zastosowanie urządzeń generujących pozaustrojowo fale ultradźwiękowe przez skórnie prowadzące do rozkruszenia „kamieni” i wydalenia ich drogą naturalną, zabiegi endoskopowe oraz ureterorenoskopię z użyciem cystoskopu lub leczenie operacyjne obejmujące klasyczne zabiegi chirurgiczne z otwarciem jam ciała (z tym, że leczenie operacyjne jest zarezerwowane głównie dla osób chorych z silnymi nawracającymi się dolegliwościami, powikłaniami oraz dużymi złogami. Duże znaczenie ma analiza składu kamienia i ocena metaboliczna. Polega ona na sprawdzeniu diety i wykonaniu badań moczu oraz surowicy krwi. Celem tego badania jest wykrycie czynników prowadzących do powstawania złogów (kamieni) w drogach moczowych. U chorych z nawrotową kamicą moczową należy określić ryzyko nawrotu kamicy nerkowej. Należy też zastosować odpowiednie postępowanie diagnostyczno-lecznicze, które może zapobiegać następnym nawrotom lub prowadzić do rozpuszczenia istniejących złogów. Do nawrotów przyczyniają się zapalne choroby jelit, zakażenia dróg moczowych oraz niektóre leki.