Niedoczynność tarczycy jest chorobą występującą u ludzi i innych zwierząt. Spowodowana jest niedoborem hormonów tarczycy, prowadzącym do spowolnienia procesów metabolicznych. Niedoczynność tarczycy dotyka około 1-6% osób w wieku do 60 roku życia. Częstość występowania tej choroby rośnie wraz z wiekiem. Występuje około 5 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. U dzieci hormony tarczycy są czynnikiem dojrzewania tkanek i wzrastania. Objawy, które towarzyszą niedoczynności tarczycy to zazwyczaj obrzęk śluzowaty, wole, upośledzenie rozwoju fizycznego i umysłowego, senność, łatwe ziębnięcie, osłabienie, męczliwość, apatia, chrypka, suchość skóry, łamliwe paznokcie i włosy, twarz pozbawiona mimiki. W wieku dziecięcym niedoczynność tarczycy najczęściej powoduje upośledzenie rozwoju fizycznego i umysłowego.

Niedoczynność tarczycy możemy podzielić na:
- pierwotną niedoczynność tarczycy (powstaje w wyniku uszkodzenia samej tarczycy np. przez naświetlanie tarczycy promieniami Roentgena, stan zapalny. Taki stan doprowadza do zwiększonego wytwarzania TSH przez przedni płat przysadki mózgowej).
- wtórną niedoczynność tarczycy (upośledzenie wydzielania hormonu tyreotropowego (TSH) przez przedni płat przysadki mózgowej np. po operacyjnym usunięciu przysadki).
- niedoczynność tarczycy pochodzenia podwzgórzowego (wywołana niedoborem hormonu podwzgórzowego tyreoliberyny (TRH).

O rozpoznaniu niewydolności tarczycy decyduje całość obrazu klinicznego, a także wynik badań hormonalnych TSH, fT3, fT4 oraz inne badania w poszukiwaniu przyczyny choroby. W niewydolności pierwotnej stężenie TSH jest podwyższone. We wtórnej oraz trzeciorzędowej jest obniżone.
W badaniach laboratoryjnych często stwierdza się podwyższenie poziomu cholesterolu w surowicy, niedokrwistość niedobarwliwą, płaską krzywą po obarczeniu glukozą, znaczną wrażliwość wobec egzogennej insuliny oraz obniżenie podstawowej przemiany materii.
Leczenie polega na uzupełnianiu brakujących hormonów tarczycy. Stosowane są także preparaty hormonu tarczycy np. wyciąg z tarczycy lub tyroksynę. Ważną rolą w profilaktyce odgrywa dieta wzbogacona o jod. Stosowanie różnych produktów, które są wzbogacone o jod np. jodowana sól kuchenna, zapewnia organizmowi człowieka niezbędną ilość jodu. U dzieci, aby zapobiec zaburzeniom w rozwoju, istotną rzeczą jest szybkie rozpoznanie i rozpoczęcie terapii.