Polineuropatia




Polineuropatia (lub zespół obwodowy) to zespół uszkodzenia nerwów obwodowych. Może mieć wiele przyczyn:

  • choroby zakaźne
  • toksyny
  • cukrzyca
  • alkoholizm
  • niedobór witaminy B12
  • choroby autoimmunologiczne
  • uwarunkowania genetyczne
  • inne

Polineuropatia obejmuje swym zasięgiem rozmaite procesy chorobowe mogące doprowadzić do uszkodzenia obwodowego układu nerwowego, który obejmuje nerwy obwodowe, sploty nerwowe i korzenie nerwowe. Wyróżnia się choroby związane z:

  • uszkodzeniem jednego nerwu, splotu czy też korzenia
  • niesymetryczne zajęcie kilku odległych od siebie nerwów
  • symetryczne uszkodzenie wielu nerwów

Niezależnie od przyczyny choroby można wyróżnić różne zaburzenia w przebiegu zespołu obwodowego:

  • zaburzenia ruchowe, wiotki niedowład mięśni z ich zanikiem, gdzie dochodzi do opadania rąk i stóp
  • zaburzenia czuciowe – dotknięte chorobą są wszystkie rodzaje czucia, także odczuwanie wibracji, a objawy mają charakter postępujący, dotyczą zazwyczaj części ciała przykrytych rękawiczkami i skarpetkami
  • zaburzenia o innym charakterze, np. zaburzenia funkcji zwieraczy czy zniesienie odruchów głębokich
  • zaburzenia autonomiczne pod postacią suchej lub nadmiernie potliwej skóry i jej postępującemu rogowaceniu, zasinieniu i licznymi zmianami troficznymi, obejmującymi również paznokcie

Polineuropatie występują w różnych jednostkach chorobowych. Można tu wyróżnić między innymi:

  • polineuropatię cukrzycową, gdzie do zmian dochodzi w przebiegu cukrzycy
  • polineuropatia alkoholowa
  • polineuropatyczne choroby dziedziczne np. strzałkowy zanik mięśni
  • polineuropatia w przebiegu porfirii
  • polineuropatie toksyczne i polekowe np. arsenowa lub talowa
  • polineuropatia ciążowa
  • polineuropatie zakaźne i zapalne

Leczenie

W niektórych postaciach polineuropatii dobre efekty daje leczenie kortykosterydami. W chorobie Refsuma postęp choroby można zatrzymać stosując odpowiednią dietę. Głównie jednak postępowanie lecznicze ogranicza się do zabiegów fizykoterapeutycznych, odpowiedniego zaaparatowania i ewentualnie przeprowadzenia korekcji chirurgicznych.

Terapia ruchowa przy biernej mobilizacji zaatakowanych kończyn służy treningowi zdrowych mięśni i zapobiega wadliwemu ustawieniu w stawach. W jej ramach mieszczą się również masaże, ćwiczenia w wodzie i ćwiczenia oddechowe. Należy przy tym unikać nadmiernego wysiłku.
W zaawansowanych stadiach pacjenci i opiekunowie wraz z lekarzami i fizjoterapeutami muszą rozważyć czy konieczne jest zastosowanie sprzętu specjalistycznego: butów ortopedycznych, aparatów.

W grę wchodzą( również ewentualne zabiegi operacyjne, np. gdy zagraża wywichnięcie stopy przy wykoślawieniu na zewnątrz w związku z przeciążeniem osłabionych zginaczy stóp i palców. Może okazać się konieczne operacyjne usztywnienie stawów.



Forum, opinie, komentarze